Πένθος στον δημοσιογραφικό και πολιτικό κόσμο για τον αιφνίδιο θάνατο του Νίκου Σερβετά.
Ο γνωστός δημοσιογράφος έφυγε από την ζωή την Τετάρτη 10 Ιουνίου, σε ηλικία 66 ετών, έπειτα από ανακοπή καρδιάς που υπέστη.
Πολιτικοί και δημοσιογράφοι αποχαιρετούν τον Νίκο Σερβετά - «Βιάστηκες να φύγεις, ρε Νίκο»
Από το πρωί της Πέμπτης, τα social media έχουν κατακλυστεί με αναρτήσεις φίλων και συναδέλφων του Νίκου Σερβετά.
Μεταξύ εκείνων που αποχαιρέτησαν τον γνωστό δημοσιογράφο είναι η Ρένα Δούρου. Με μία μακροσκελή ανάρτηση, η πρώην Περιφερειάρχης Αττικής έκανε μία συγκινητική αναδρομή στην φιλία της με τον Νίκο Σερβετά, κάνοντας λόγο τόσο για την μαχητικότητα του ως δημοσιογράφος όσο και για τον τρυφερό ρόλο του ως σύζυγος και πατέρας, αφού η σκέψη του ήταν πάντα στην οικογένειά του, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά.
Δημήτρης Παπαδημούλης
Ο πρώην ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδημούλης έκανε λόγο για έναν άνθρωπο με έντονη πολιτική σκέψη, δημοσιογραφική πορεία τεσσάρων δεκαετιών και ξεχωριστή γραφή, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στον χαρακτήρα του, περιγράφοντάς τον ως ζεστό, ευγενικό και με ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ.
Ανάμεσα στα ονόματα που αποχαιρέτησαν δημόσια τον Νίκο Σερβετά ήταν η πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Φωτεινή Βάκη, ο Νίκος Τόσκας και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, οι οποίοι με αναρτήσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μοιράστηκαν προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις.
Η Φωτεινή Βάκη έγραψε χαρακτηριστικά: «Α ρε Νίκο. Βιάστηκες», περιγράφοντάς τον ως έναν άνθρωπο αγαπημένο, που δεν πρόλαβε να μοιραστεί μαζί του όσα θα ήθελε.
Ο Νίκος Τόσκας αποχαιρέτησε τον δημοσιογράφο με ιδιαίτερα φορτισμένα λόγια, γράφοντας: «Καλό ταξίδι φίλε Νίκο», εκφράζοντας τη θλίψη του για την απώλειά του.
Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, μίλησε για έναν άνθρωπο αεικίνητο, πεισματάρη και μαχητικό, τόσο στη δημοσιογραφική του πορεία όσο και στη ζωή του.
Ο Κώστας Αρβανίτης έκανε λόγο για «άλλη μια σκληρή και απρόσμενη κακή είδηση», περιγράφοντας έναν άνθρωπο «γλυκό και θυμωμένο. Συνθετικό και συγκρουσιακό».
Η Νέα Αριστερά αποχαιρέτησε με βαθιά θλίψη τον Νίκο Σερβετά με ανακοίνωσή της. Υπογράμμισε ότι υπήρξε σταθερά παρών σε όλη τη διαδρομή της Ανανεωτικής Αριστεράς, από το ΚΚΕ Εσωτερικού έως τη Νέα Αριστερά, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα με την παρουσία, τις ιδέες και την προσφορά του.
Μαριάννα Πυργιώτη
«Υπάρχουν κάποιες πένες και κάποια κείμενα που σου συστήνουν και σου γνωρίζουν τον άνθρωπο πίσω τους, παρότι δεν τον συνάντησες ποτέ .Και τον σέβεσαι , τον διαβάζεις, τον αποκωδικοποιείς , συμφωνείς και διαφωνείς, αναστοχάζεσαι και προβληματίζεσαι ενώ αναπτύσσεις μια ιδιότυπη σχέση που δεν είναι όμως σχέση. Είναι ένας φαντασιακός γόνιμος «διάλογος» με την άλλη άποψη …. Ο Νίκος Σερβετάς έφυγε ξαφνικά κι αν η δική μου αίσθηση κενού είναι σχεδόν τραυματική, τότε η απώλεια για τους δικούς του , τους φίλους, τους συνοδοιπόρους του είναι αβάσταχτη. Στο μεγάλο ταξίδι λοιπόν και στο επανιδείν κάπου κάποτε», έγραψε η Μαριάννα Πυργιώτη σε ανάρτησή της στα social media.
Σπύρος Δερβενιώτης
«Mε το Νίκο Σερβετά γνωριστήκαμε το 2003 στη Citypress όπου ήταν αρχισυντάκτης. Ομοιοπαθής γνήσιος εφημεριδάς, και δεν είναι σχήμα λόγου: επειδή η γελοιογραφία μου ήταν το τελευταίο πράγμα που παραδιδόταν πριν το τύπωμα (γιατί έπρεπε να γραφτεί πρώτα το editorial του Γιώργου Κύρτσου το οποίο συνόδευε), καθόμουν ώστε να κλείσει το φύλλο, για να φύγουμε οι τελευταίοι, εγώ, εκείνος και η διευθύντρια Κατερίνα Στυλιανέα, και να πάμε στο "Ποτοπωλείο" της Πανόρμου που ξέραμε ότι ξενυχτούσε, για να περιμένουμε πίνοντας το ξημέρωμα για να πιάσουμε στα χέρια μας το φρεσκοτυπωμένο φύλλο από τις πρωινές διανομές.
Ονειροπόλος της Αριστεράς. Φυσικά μείναμε φίλοι. Όλα αυτά τα χρόνια ανταλάσσαμε εκτιμήσεις, πληροφορίες και συμβουλές. Αναβάλλαμε την προσφορά του να επιστρατεύει ένα παλιό μαγνητόφωνο που ακόμα είχε για να ακούσουμε κάτι μπομπίνες από το αρχείο του πατέρα μου, για ένα μέλλον που θα ήταν αιώνιο κι εμείς αθάνατοι
Τελευταία φορά που συνεργαστήκαμε επαγγελματικά ήταν όταν διεύθυνε το "Science Illustrated" και μου είχε ζητήσει μια σειρά κόμικς-του έδωσα μια γλυκόπικρη σειρά για ένα ζευγάρι τριλοβίτες που τους χώρισε ένας μετεωρίτης.
Για το ίδιο περιοδικό μου είχε ζητήσει μια εικονογράφηση-δε θυμάμαι για ποιό θέμα, αλλά θυμάμαι με πόσο καμάρι το έδειχνε από δω κι απο κεί. "Σε μισή ώρα το κανε ο π@στης". Τρίχες. Δεν ήταν η ταχύτητα που τον είχε μαγέψει. Ήταν η απεικόνιση. Ίσως με κάτι ταυτίστηκε. Ίσως με την ονειροπώληση της Αριστεράς, που επιμένει να κοιτάει προς τα αστέρια.
Ισως και μια προαίσθηση για το πόσο προώρα θα έβλεπε την εικόνα από την άλλη μεριά της κουρτίνας.
Αντίο Φίλε».
