Μπέζος : «Θεωρώ τον εαυτό μου καλύτερο από τους ρόλους. Έρχονται να δουν εμένα»

Μπέζος : «Θεωρώ τον εαυτό μου καλύτερο από τους ρόλους. Έρχονται να δουν εμένα»




«Δεν μπαίνω σε κανέναν ρόλο ποτέ, θεωρώ τον εαυτό μου καλύτερο από τους ρόλους που κάνω. Οι θεατές δεν έρχονται να δουν τον ρόλο, αλλά εμένα να παίζω. Κανείς δεν ασχολείται με τους ρόλους. Αυτά είναι κλισέ που τα χρησιμοποιούμε στον χώρο μας για να εντυπωσιάζουμε. Νομίζω πως οι θεατές έρχονται για να μοιραστούν λίγες ώρες μαζί μας. Γιατί έχουμε να τους πούμε, μέσα από ένα έργο ή αν δεν έχουμε κάτι να τους πούμε, απογοητεύονται και φεύγουν» δήλωσε.

Πώς αντιδράει ο ίδιος σε μια πιθανή θεατρική αποτυχία; «Αισθάνομαι ότι δεν έκανα καλά τη δουλειά μου, εγώ φταίω! Εννοώ ότι για παράδειγμα φταίει ο χρόνος ή ο χώρος που δεν είναι ο κατάλληλος ή δεν ταυτίζομαι εκείνη την ώρα με τις επιθυμίες του κόσμου […] Το διορθώνεις κατεβάζοντας την παράστασή σου και κάνεις την αυτοκριτική σου. Αν ήμουν στη θέση του επιχειρηματία, θα κατέβαζα πιο νωρίς τα έργα μου! Έχω μεγαλύτερη αγωνία και άγχος όταν έχω έναν επιχειρηματία πάνω από το κεφάλι μου. Παίζουν πολλά ρόλο για την επιτυχία μιας παράστασης μεταξύ αυτών και η επικοινωνία και εγώ είμαι ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος στην επικοινωνία, δεν έχω καμία σχέση με αυτά. Αλλά πάντα νιώθω ότι κάτι δεν έκανα καλά εγώ. Δεν μπορεί να έχω εγώ το όνομά μου πάνω και να φταίει η ταξιθέτρια». Όσο για το αν έχει λόγο σε ό,τι συμβαίνει σε μια θεατρική παράστασης, ο ίδιος παραδέχθηκε πως έχει λόγο για τα πάντα αλλά και ότι πλέον δεν κάνει «εκπτώσεις», αφού όπως ξεκαθάρισε «δεν υπάρχει περίπτωση να παίξω με κάποιον ηθοποιό που δεν θέλω και ειδικά τώρα μετά από τόσα χρόνια». Ο ίδιος παραδέχθηκε πως παρακολουθεί τις επαναλήψεις των επιτυχημένων σειρών στις οποίες πρωταγωνιστούσε, όμως δεν τις νοσταλγεί, καθώς όπως εξήγησε «νοσταλγούμε το παρασκήνιο και τον χρόνο που έγιναν αυτά. Ότι ήμασταν νεότεροι και φυσικά λιγότερο υπεύθυνοι. Τώρα που μεγαλώσουμε, εγώ τουλάχιστον θέλω άλλα πράγματα. Πιστεύω ότι έχω μεγαλύτερη υποχρέωση απέναντι στους τηλεθεατές όσο μεγαλώνουμε».