Σοκαριστική μαρτυρία για την πύρινη κόλαση: Τελείωσαν όλα σκέφτομαι, δεν θέλω να καώ φωνάζει ο γιος μου



Μία ακόμη περιγραφή των κατοίκων της Ανατολικής Αττικής για το πώς έζησαν την φονική πυρκαγιά, δημοσιεύεται μέσω ενός χρήστη ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης.
Όπως αναφέρει στην ανάρτησή του στο facebook ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ο φίλος του που μένει στο Νέο Βουτζά, κινδύνευσε μαζί με το γιο του στην προσπάθειά τους να διασωθούν.
Η μαρτυρία του φίλου του είναι ''ότι πιο συνταρακτικό έχω ακούσει στη ζωή μου'', τονίζει ο κ. Παπαδόπουλος.

Δείτε την ανάρτηση για τα όσα βίωσαν στην πύρινη κόλαση της Ανατολικής Αττικής:΅
"Φίλε, τη Δευτέρα κατά τις 5 που καταλαβαίνω ότι έχει πιάσει φωτιά, και με νοτιοδυτικό άνεμο θα φτάσει σε εμάς, βάζω την γυναίκα και την κόρη μου στο αυτοκίνητο της και τους λέω φεύγετε τώρα, για τη μάνα σου στη Γλυφάδα.

Δεν έχουν φύγει 5 λεπτά και ξαναβγαίνω από το σπίτι, η θερμοκρασία 10 βαθμούς επάνω, και ξαφνικά αρχίζει και βρέχει φωτιά από τον ουρανό: μπροστά στα μάτια μου ανάβουν 3-4 εστίες σε πλαϊνά οικόπεδα! Καταλαβαίνω ότι δεν μπορούμε να μείνουμε λεπτό ακόμα, βουτάω τον μεγάλο μου γιο που έχει μείνει μαζί μου και τον σκύλο, μπαίνουμε στο αυτοκίνητο μου και ορμάμε να κατέβουμε προς τη Λεωφόρο Μαραθώνος.
Καθώς κατεβαίνουμε, ήταν μπροστά μας κι άλλα αυτοκίνητα, στο ένα από αυτά τρεις πρώην συμμαθητές του γιου μου.
Στα 500 μέτρα από το σπίτι, βλέπω ότι ο δρόμος μπροστά μας κλείνει από τη φωτιά, νιώθω ότι δεν θα τα καταφέρω, ενστικτωδώς φρενάρω, όπισθεν και επιτόπου στροφή (δεν κοίταξα καν να δω αν υπάρχει αμάξι πίσω μου!
Ξαναγυρνάμε στο σπίτι, σταματάω το αυτοκίνητο μέσα στην αυλή 4-5 μέτρα μακριά από την πόρτα, ώστε αν καεί να μην μεταδώσει τη φωτιά στο σπίτι. Πόσα δευτερόλεπτα κάνεις για να βγεις από ένα αυτοκίνητο και να κλείσεις τις πόρτες πίσω σου;
Στο διάστημα αυτό τα καιώμενα σωματίδια που αιωρούνταν παντού, τρύπησαν τα καθίσματα! Στα 4-5 μέτρα μέχρι να ανοίξουμε την πόρτα και να μπούμε μέσα, μας καιγότανε η πλάτη! Κλείνουμε τον πόρτα πίσω μας και η φωτιά έμπαινε από τη χαραμάδα (καινούργιο σπίτι, καινούργια παράθυρα-πόρτες, όχι ξύλινα).
Τραβάμε έπιπλα μακριά από τα παράθυρα, σχίζω κουρτίνες με το σουγιά. Το ηλεκτρικό έχει κοπεί, το ρολό της μπροστινής μπαλκονόπορτας έχει μείνει ανοιχτό: αν δεν αντέξει το τζάμι καήκαμε, σκέφτομαι.
Το τζάμι τρίπλεξ ("αλεξίσφαιρο") κάποια στιγμή ραγίζει! Τέλειωσαν όλα σκέφτομαι. Ο γιος μου έχει πανικοβληθεί, θέλω να πάθω καρδιακή προσβολή, δεν θέλω να καώ, φωνάζει. Του ουρλιάζω σύνελθε θα πολεμήσουμε. Συνέρχεται, και επί μια ώρα, εγκλωβισμένοι βρέχουμε τα πάντα, έπιπλα, χαλιά, παράθυρα τοίχους συνεχώς.
Μόλις νιώθω ότι γλυτώσαμε τον άμεσο κίνδυνο, προσπαθώ να επικοινωνήσω με τη γυναίκα μου, δεν υπάρχει δίκτυο, πάει καήκανε σκέφτομαι. Το ίδιο σκεφτόταν και αυτή που επίσης δεν μπορούσε να με βρει - ευτυχώς είχαν απομακρυνθεί με ασφάλεια ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΙΩΣΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ, φίλε.
Μέχρι τις 4 τα ξημερώματα γυρνούσαμε και σπάγαμε σπίτια, μπαίναμε μέσα και σβήναμε εστίες σε έπιπλα, για να σώσουμε ότι μπορούμε. Το σκηνικό αποκαλυπτικό, καμένοι γέροι, παιδιά μόνα τους, να ουρλιάζουν στο δρόμο. Από το δρόμο μας μόνο έχουν καεί 5 άνθρωποι. Σε όλο τον Βουτζά δεν έχουν απομείνει πέντε δέντρα. Να μην το ξαναζήσει άνθρωπος ρε φίλε..."
Τα τρία παιδιά στο αυτοκίνητο μπροστά τους που συνέχισαν την προσπάθεια διαφυγής, χάθηκαν.




https://www.evgehfc.com/

loading...

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.